Əsas səhifə

Bəstəkar və şəxsiyyət

Ömür salnaməsi

Genealogiya

Yaradıcılığı

Fotoqalereya

Videoteka

Fonoteka

Ədəbiyyat

Ü.Hacıbəyova ithaf

Ü.Hacıbəyova dair

 
 
 
Rus variantı
Ingilis variantı
Saytın xəritəsi
 

 Poeziya



ŞÖHRƏT TACI 
 

ÜZEYİRİN HEYKƏLİ ÖNÜNDƏ    

 

 Fəxri xiyabanın ziyarətinə
Bu dəfə tək səni deyib gəlmişəm.
Bu sükut evinin, qəm mənzilinin
Həsrət qapısını döyüb gəlmişəm.

Gecəli-gündüzlü əlim qəfəmdə,
Ayların, illərin sözü sinəmdə.
Heç yerdə, heç kəsə əyilməsəm də
Önündə başını əyib gəlmişəm.

Şirin yuxuda da yaşayır insan;
Bu gecə Vurğunla görüşən zaman
Dedı:- Üzeyirdən nə yaratmısan?
Ustaddan bir sillə yeyib gəlmışəm.

Neçə qış, neçə yay düşdü araya,
Çox payız ayrılıb, çox bahar köçüb
Hə qədər insanlar gəlıb dünyaya,
Dünyadan nə qədər insanlar köçüb,

Küçələr yerində təzə küçələr,
Vətəndə yüz yeni büsat qurulub.
Dəyişib gördüyün o kənd, o şəhər,
Doğma Bakımız da tanınmaz olub.

Müjdələr yetirir açılan səhər,
Bu gündən sabahın əlini sıxdıq
Eşitsən fəhərdən gözlərin gülər -
Biz necə kosmosun seyrinə çıxdıq

Nəsillər birləşib verdi səs-səsə,
Fikir günəş nurlu, şimşək qanadlı.
Ulduzlar elinə birgə nəfəslə
Bir qartal şığıdı Qaqarin adı;

Nələr yaratmadı elmin qüdrəti,
Zirvələr zəfərdən çələng çələngdir,
Yazıb yaratmağa bu həqiqəti
Tövşümək bilməyən ürək gərəkdir.

Xəyalın yenə də zirvələr aşar
Üfüqlər qızıldan paltar geyəndə.
"Azərbaycan" himni bizimlə yaşar,
"Sənsiz"i anmışıq sənsizliyində.

Dastanlar könlündə coşub çağladı,
Sevənlər dil açdı dodaqlarında.
Məcnun inildədi,
Leyli ağladı İncə tellərində, barmaqlarında.

Ölkədən ölkəyə uzanıb gedir,
Düz eşqin, düz işin, düz yolun sənin.
Qalalar fəth edir, qəlblər fəth edir
Qılınclı, qalxanlı Koroğlun sənin.

Hüseyn Arif.


 
   © Musigi Dunyasi, 2005