Əsas səhifə

Bəstəkar və şəxsiyyət

Ömür salnaməsi

Genealogiya

Yaradıcılığı

Fotoqalereya

Videoteka

Fonoteka

Ədəbiyyat

Ü.Hacıbəyova ithaf

Ü.Hacıbəyova dair

 
 
 
Rus variantı
Ingilis variantı
 
Saytın xəritəsi
 

 Poeziya



ŞÖHRƏT TACI 
 

MƏNİM MUSİQİM    

 

Çal, çal! Bu nəğmələr mənə tanışdır
Tanışdır işləyən bu rübab mənə
Bir elin dərdini dindir, danışdır
Versə də hər xalı iztirab mənə.

Çal! Çal! Bu torpağın nəğməsidir o,
Yaranıb bu yerin öz mayasından.
Qaynar bulaqların nəfəsidir o,
Yaranıb dumanlı dağ havasından.

Doğma anamızın laylası qədər
Hər xal, hər zəngulə mənə əzizdir.
Bir ağı, gəraylı havası qədər
Xoşdur, müqəddəsdir, safdır, təmizdir.

Onu dinləyirik düz 50 ildir,
Qoy fəsillər keçsin,- dinlərik yenə
Ürək bu ne'mətdən doyan deyildir
Keçsə də 100 əsr, 100 min qərinə

Uzun illər boyu o çalınanda
Qalxıb radionu buran olmayıb.
Üzeyir məclisindən hələ bir an da
Yoruldum deyərək duran olmayıb.

Çal! Vətənsiz deyil mənim musiqim,
Onun öz ləhcəsi, öz ahəngi var.
Söyləyin kim ona bəsid deyir, kim?
Hər pərdə üstündə neçə rəngi var!

Azərbaycan dilim, Muğan çörəyim,
Şirin Kür suyum tək müqəddəsdir o.
Çal! Vətənsız deyil mənim musiqim,
Bu elin qəlbindən qopan səsdir o.

Ey böyük Üzeyrin nəcib balası
Leylinin, Məcnunun könül nəvası,
Gözəl Qarabağın, Milin havası,
Şirvanın, Qazağın gözü səndədir!

Kəpəzin, Qoşqarın, bizim mahalın
İncə bir ruhudur sənin hər xalın.
Tanrı, kamançanın, sazın, qavalın
Söhbəti səndədir, sözü səndədir!

Öz doğma elində sevilməyən kəs
Özgə bir eldə də sevilə bilməz!
Sənsə hər millətə oldun müqəddəs,
Çünki bu torpağın özü səndədir!

Əliağa Kürçaylı.


 
   © Musigi Dunyasi, 2005